Creatief mindmappen is effectief

Kijken, kijken en toch kopen
Gistermiddag weer ‘even’ naar Rotterdam. Vaste prik is dan altijd ‘even’ een boekhandel binnen. Boeken zijn een zalige verslaving. Zetten aan tot denken, geven nieuwe inzichten en zijn ook gewoon lekker om in weg te dromen. Eigenlijk had ik me voorgenomen om alleen maar te kijken, niet te kopen. Lekker Nederlands ;).

Totdat ik Mindmappen van Tony & Barry Buzan in mijn handen kreeg. Nu is mindmappen op zich niets nieuws voor me. Sterker nog het is een geweldig hulpmiddel. Mindmappen helpt door de bomen het bos te zien. Mindmappen geeft inzicht, structuur, helpt me focussen. In een team schept het betrokkenheid, samenwerking en kan richtinggevend en zingevend werken.

Gedachtenspin
Mindmappen is een engelse term, maar wordt op de basisschool al aan mijn zoon bijgebracht onder de naam “Gedachtenspin”. Een verplicht begin voor een werkstuk of een presentatie.
Mindmappen is voor mij en mijn kinderen dus eigenlijk een open deur. Waarom zou ik dan in hemelsnaam een boek kopen over dit onderwerp? Eigenlijk om drie redenen.

Een boom als creatieve en stabiele basis
De eerste is eenvoudig; ik bladerde het boek door en werd enthousiast van alle ideeën tot verdieping van de ‘normale’ brainstorm mogelijkheden. Momenteel ben ik ver gevorderd in een selectietraject voor een bijzonder mooie opdracht; het opzetten van een buitenlocatie voor een ziekenhuis. Alhoewel ik nog niet zeker ben van de opdracht (ben wel in de laatste ronde!) buitelen de ideeen voor de aanpak van deze buitenkans al door mijn hoofd. Een plaatje van een brainstorm via een boom in het boek van Buzan raakte me. Dat is een mooi metafoor; om de ontwikkeling van een nieuw bedrijf weer te geven in een boomvorm. Welke activiteiten en denkbeelden vormen de stam. Hoe kom je via de takken uit tot een vruchtbare boom, nu en in de toekomst. Wat is detail, wat de kern. Wat…afijn, stof voor een blog op zich.

De mindmap is onze eerstvolgende evolutionaire stap, van lineair (eendimensionaal) naar associatief (multidimensionaal) denken. Treffend citaat.

Creatief mindmappen bij de politie
Een tweede reden is dat ik in 2010 een bijzonder creatieve mindmap op internet aantrof over een traject binnen de Nederlands politie. Helaas heb ik de link niet bewaard. Die tekeningen boeiden me. Ze spraken me aan en ik bleef benieuwd naar de achtergrond van deze methode. De tekeningen in het boek deden me aan die producten denken. Binnen de door Buzan beschreven vorm van mindmappen wordt veel gebruik gemaakt van creativiteit.

Creatiever brainstormen mag
Over creativiteit gesproken. Dat is direct de derde reden. Het mag voorzichtig aan ook in het bedrijfsleven; creatief zijn, minder strak, spelen met regels, zoeken naar passie en onderlinge verbondenheid. Ook dit boek sluit daarbij aan. Effectief en creatief bedrijfsvraagstukken oplossen.
Erg leuk om mee aan de slag te gaan. Ik verwacht dat dit een boek met ezelsoren wordt.
Uiteraard is ondersteunende software ook te vinden op internet. Het boek, word en eenvoudig papier en potlood zijn voorlopig voldoende.

Grenzen aan creativiteit?
Creativiteit heeft voor mij ook zijn grenzen. Te zweverig past niet bij me. Te kunstzinnig ook niet. De aansluiting met het doel van de mindmap moet helder voor me blijven. Praktisch en gericht op uiteindelijk ook doen. Het blijft een van de vele effectieve hulpmiddelen bij het leiding geven of adviseren van bedrijven.

Anderen gaan daar veel verder in. Dan wordt een mindmap een kunst op zich en iets om in te lijsten. Kijk maar eens op:
http://www.olmenhorst.nl/menu/workshops/atelierworkshops/geofictie-kessler.html

Het boek Mindmappen, Voor een beter geheugen en creatiever denken is via onderstaande link aan te schaffen. Tony Buzan bracht over dit onderwerp meerdere boeken uit.

http://www.managementboek.nl/boek/9789043014724/mindmappen_tony_buzan?affiliate=2488

Lessons to learn- De heks van PB-D1

Zelden heb ik al zoveel boeken van 1 schrijver gelezen. Paulo Coelho zet je aan het denken. Met ogenschijnlijk vreemde verhalen die op zich staan. Het gaat niet zozeer om de verhaallijn op zich als wel om de citaten die je aan het denken zetten.

"De heks van Portobello" is bijzonder omdat het verhaal verteld wordt via verschillende interviews met mensen die de hoofdpersoon ooit ontmoette. Zowieso een afwijkende en daardoor interessante manier om een verhaal te vertellen. Het verhaal op zich vind ik minder dan "De Alchemist" of "Elf minuten". Toch arceer ik in dit boek ook weer een aantal citaten om later terug te lezen en over na te denken.

Wat boeit aan dit boek is dan ook niet het verhaal, maar die paar bladzijden die je opnieuw naar je leven en gedrag laten kijken. Waarom doen we zo? Waarom doe ik zo?
Op sommige alinea's kan ik dan ook lang "kauwen". En weet je...mij zegt het iets, een ander haalt er wellicht iets anders uit. Wat is waar? Het gaat er tenslotte om dat iets je beweegt. Toch? Iets dat je aan het denken zet en je bewuster in het leven doet staan.

Een boek om niet zomaar in 1 blog neer te pennen. Er volgen er vast meer. Maar vandaag, later op de avond, buig ik me, vergezeld van een wijntje en kaasje, over de tekst op pagina 19. Over meesters, rituelen en talenten. Het raakt me. Niet in de laatste plaats omdat ik vandaag afscheid nam van een ex-collega. Geveld na jaren door prostaatkanker. Een man die ik zo'n 15 jaar geleden in mijn hart sloot en zag als "bobo"; kennismagnaat, brombeer met een klein hart. Respect voor een wijs man met veel kennis van alles wat alleen al naar ICT ruikt. Arie Hoogendoorn. Om nooit te vergeten. Een van de mensen die mij als verpleegkundige in 1994 wegwijs maakte in de wondere wereld van de ICT (Zorg). Naast alle andere wijze levenslessen die hij als vet" veertiger aan een 20tiger placht mee te geven :). Een meester.

De geinterviewde arts, Edda, in "De Heks van Portobello" spreekt ook over meesters. We zoeken naar meesters. Echter de leraar is iets anders dan de les. Het ritueel iets anders dan de extase en diegene die het symbool doorgeeft iets anders dan het symbool. Hoe vaak zoeken we niet naar voorbeelden? Mensen "aan wie we ons op kunnen trekken". Deze week nog sprak ik met iemand die aangaf van baan te zijn gewisseld doordat er geen senior meer was waarvan hij kon leren... "Wee diegen die zich een herder zoekt, en zich niet om zijn eigen vrijheid bekommert" schrijft het boek van Paulo. Iedereen kan zijn energie bereiken. Mensen op je pad kunnen je de route laten zien. Zelf dien je het pad te bewandelen. De energie, je vaardigheden en talenten zitten echt in jezelf! De "meester" op zich is niet belangrijk, wel wat deze je laat zien. En tenslotte wat je er zelf mee doet (of durf te doen).

Wellicht haal ik uit die ene alinea iets anders dan bedoeld. Maar ja het gaat tenslotte om de les die ik eruit lees en niet om "meester Paulo" ;).

Arie, bedankt. Bedankt voor dat je er was. Een man om nooit te vergeten. Lessen om van te leren.